YUHANNA 8:1-8:29

 

1. 7:53-8:11 metni için Giriş’e bakınız. Bu metin belki de 8:15’in örneğidir. Ferisiler’e ve kadına baktığınızda iki farklı günahkar türü görüyorsunuz. Bunları tanımlayınız. İsa, kadına neden bu kadar yumuşak davrandı? Kadına söylediği sözler, onun günahını görmesine yardımcı oldu mu?

2. 13-29 Ayetlerinde İsa kendi kökeni, gideceği yer, dünya ve Tanrı’yla ilişkisi hakkında neler söylüyor?

3. Ferisilerin İsa’nın sözlerindeki gerçekleri görmelerine engel olan nasıl bir noksanları vardı? Gerçeğin ışığını ben nasıl görebilirim? Işık nasıl yaşama götürür? Bkz.12 ve 24 ayetleri.

Notlar

1. 8:12. İsrail halkına çöldeki yolculukları sırasında yön veren ateşten sütün (bkz. Say.9:15-23). Bu olayı anmak için Çardak Bayramında Tapınak ışıklandırılırdı?

2. 13 ve 14. Ayetleri. 5:31’le bir çelişki yoktur. İsa orada, kendi davasının tek tanığı olsaydı tanıklığının doğru olmayabileceğini söylemektedir. Ama her iki parçada da tanıklığında tek başına olmadığını göstererek sözlerine devam etmektedir. Bkz. 17 ve 18. ayetleri.

 

Zinada yakalanan kadın

1 İsa ise Zeytin dağına gitti.

2 Ertesi sabah erkenden yine tapınağa döndü. Bütün halk O'nun yanına geliyordu. O da oturup onlara ders vermeye başladı.

3>4 Din bilginleri ve Ferisiler, zina ederken yakalanmış bir kadın getirdiler. Kadını orta yere çıkararak İsa'ya, «Öğretmen, bu kadın tam zina ederken yakalandı» dediler.

5 «Musa, Yasa'da bize böyle kadınların taşlanmasını buyurdu, sen ne dersin?»

6 Bunları İsa'yı sınamak amacıyla söylüyorlardı; O'nu suçlayabilmek için bir neden arıyorlardı.
İsa eğilmiş, parmağıyla toprağa yazı yazıyordu.

7 Durmadan aynı soruyu sormaları üzerine doğruldu ve, «Aranızda günahsız olan, ona ilk taşı atsın!» dedi.

8 Sonra yine eğildi, toprağa yazmaya koyuldu.

9 Bunu işittikleri zaman, başta yaşlılar olmak üzere, birer birer dışarı çıkıp İsa'yı yalnız bıraktılar. Kadın ise orta yerde duruyordu.

10 İsa doğrulup ona, «Kadın, nerede onlar? Hiçbiri seni yargılamadı mı?» diye sordu.

11 Kadın, «Hiçbiri, efendim» dedi.
İsa, «Ben de seni yargılamıyorum» dedi. «Git, artık bundan sonra günah işleme!»

Geçerli tanıklık

12 İsa yine halka seslenip şöyle dedi: «Ben dünyanın ışığıyım. Benim ardımdan gelen, asla karanlıkta yürümez, yaşam ışığına sahip olur.»

13 Ferisiler, «Sen kendin için tanıklık ediyorsun, tanıklığın geçerli değil» dediler.

14 İsa onlara şu karşılığı verdi: «Kendim için tanıklık etsem bile tanıklığım geçerlidir. Çünkü nereden geldiğimi ve nereye gideceğimi biliyorum. Oysa siz nereden geldiğimi, nereye gideceğimi bilmiyorsunuz.

15 Siz insan gözüyle yargılıyorsunuz. Ben kimseyi yargılamam.

16 Ama yargılasam bile benim yargım doğrudur. Çünkü ben yalnız değilim, ben ve beni gönderen Baba, birlikte yargılarız.

17 Yasanızda da, 'İki kişinin tanıklığı geçerlidir' diye yazılmıştır.

18 Kendim için tanıklık eden bir ben varım, bir de beni gönderen Baba benim için tanıklık ediyor.»

19 O zaman O'na, «Baban nerede?» diye sordular.
İsa şu karşılığı verdi: «Siz ne beni tanırsınız, ne de Babamı. Beni tanısaydınız, Babamı da tanırdınız.»

20 İsa bu sözleri tapınakta ders verirken, bağış toplanan yerde söyledi. Kimse O'nu yakalamadı. Çünkü saati henüz gelmemişti.

21 İsa yine onlara, «Ben gidiyorum. Beni arayacaksınız ve günahınızın içinde öleceksiniz. Benim gideceğim yere siz gelemezsiniz» dedi.

22 Yahudiler, «Yoksa kendini mi öldürecek?» dediler. «Çünkü, 'Benim gideceğim yere siz gelemezsiniz' diyor.»

23 İsa onlara, «Siz aşağıdansınız, ben yukarıdanım» dedi. «Siz bu dünyadansınız, ben bu dünyadan değilim.

24 İşte bu nedenle size, 'Günahlarınızın içinde öleceksiniz' dedim. Benim O olduğuma iman etmezseniz, günahlarınızın içinde öleceksiniz.»

25 O'na, «Sen kimsin?» diye sordular.
İsa, «Başlangıçtan beri size ne söyledimse, O'yum» dedi.

26 «Sizinle ilgili söyleyecek ve sizleri yargılayacak çok şeyim var. Beni gönderen gerçektir. Ben O'ndan işittiklerimi dünyaya bildiriyorum.»

27 İsa'nın kendilerine Baba'dan söz ettiğini anlamadılar.

28 Bu nedenle İsa şöyle dedi: «İnsanoğlu'nu yukarı kaldırdığınız zaman benim O olduğumu, kendiliğimden hiçbir şey yapmadığımı, ama tıpkı Baba'nın bana öğrettiği gibi konuştuğumu anlayacaksınız.

29 Beni gönderen benimledir, O beni yalnız bırakmadı. Çünkü ben her zaman O'nu hoşnut edeni yaparım.»

30 Bu sözler üzerine birçokları O'na iman etti.